BLOG 13 december 2023 Doneren kan hier

September 2023 -kleuters La Tulipe na de les naar huis en nog even groeten naar ons!

Het retourtje naar Deventer duurde wat langer dan voorzien wegens treinstoornissen maar ik ben terug met een mooie stapel nieuwsbrieven van december 2023 en wat leuk om dat weer te lezen!!
Over de school LA TULIPE en de activiteiten hier om het daar draaiend te kunnen houden.
Ik hoop dat onze donateurs het ook leuk vinden. Daar doen we het voor tenslotte.

Nieuws met kniepertjes

We raken aardig in de Kerstsfeer hier bij Steenwijk. Annica, ook zo'n enthousiaste fan van Mikondo, heeft haar speciale outfit vanmiddag in de laatste pas gedaan. Nog een paar dagen, dan is het zaterdag en op het plein voor de Grote Kerk zullen Doetie en Alice en Papy en ik de kraam bemensen voor Mikondo.
In Steenwijk bakken ze ook kniepertjes voor Mikondo, en daar is een flink aantal weken al heel veel besteld, gebakken en verkocht. Wat een tijd kost dat niet!

Ook speciaal om een zakje kniepertjes te krijgen van Dinie! Gebakken door haar of Dewes. Dewes heeft uitgerekend dat hij er 15 bakt in een half uur. En ze zijn maar zo weer op.
Een prachtige Kerstmarkt altijd daar in Deventeren Dewes bemant er de kraam voor Mikondo.
En nu al heeft de Wereldwinkel daar de helft van een dagopbrengst aan Mikondo geschonken!

Her en der zijn mensen bezig voor Mikondo. Irene S. bracht me een blad uit Amersfoort waarin een stukje staat over de actie "kaarsen voor Mikondo". Die brengt ieder jaar nog weer meer op, doordat steeds meer kerken daar mee zorgen voor reclame en verkoop. En ... wat een gouden idee: een sympathisant verdubbelt ook dit jaar weer de opbrengst en heeft zelfs alvast een deel overgemaakt op de Bankrekening van Vrienden van Mikondo!

Een vriendin in een ander deel van het land mailt en appt in haar netwerk om hulp voor kerstpakketten voor de gezinnen van de 49 werkers in en om de school LA TULIPE. Die zien reikhalzend uit naar die kerstgift, want ... geen feest met een lege maag!
€30 per gezin. Voor ons hier een peulenschil, maar toch niet eenvoudig om het bijeen te brengen. Na 2 rondjes netwerken zijn we nu iets over de helft van wat nodig is voor kip, rijst, olie, tomatenpuree, kruiden, maggiblokjes (oei wat zijn die duur geworden!), enz.

In deze weken zijn er zoveel tekens van liefde en verbondenheid met elkaar en Mikondo! Geweldig gevoel geeft dat!
Ook grote bedragen komen zomaar uit onverwachte hoek.
Van een Fonds dat ons zo goed begrijpt kwam een royaal bedrag waarmee de school de laatste maanden van dit jaar rond kan komen.
Bij het bestuur van een ander Fonds mocht ik eens uit de doeken komen doen wat nu ten diepste onze ambities zijn ... en daar kwam in sneltreinvaart de belofte voor substantiële hulp voor een betere en veiliger plaats voor de Naaischool en ... waar ook meer lokale productiegemaakt kan worden. Dat is het doel uiteindelijk: om daardoor minder afhankelijk te worden van hulp van buiten.

De leraar vande Mussar groep waar ik aan deelneem zei vrijdag: We kunnen ons voornemen, ieder van ons, vanaf nu ook Mikondo bij te schrijven op het lijstje van mensen waar we voorbeden voor doen.
De IONA-familiegroep waar ik zondag was bidt altijd al op gezette tijden voor kinderen op de wereld die geen toegang tot onderwijs hebben. Dus ook voor Mikondo.
En vrienden die ik in deze donkere dagen eens opbel, vertellen soms ook hoe ze steeds betrokken blijven bij dit mooie werk dat al zo lang standhoudt.

In de planning voor de school LA TULIPE staat nu al zeer binnenkort: stoffen kopen voor de uniformen, zodat er ruim tevoren aan de productie kan worden begonnen. En ook papier en inkt voor de productie van de lesboekjes en schriften voor volgend schooljaar. Zodra we er genoeg geld voor hebben. En inrichting van het computerlokaal met nieuwe laptops.

Ik hoop maar dat we weer vaker worden uitgenodigd voor een presentatie. Ik heb er zin in, het is leuk met elkaar te genieten van de verhalen en plaatjes van de wondere wereld van Project Mikondo, arm als de mieren, maar ook ijverig als de mieren ...

Presentatie

En Vandaag krijg ik weer een serie mooie plaatjes van een praktijkles Mechanica. Kijk eens aan wat een aandacht! En zie eens die werktuigen in hun handen! Goud! Verzameld onder onze vrienden in Nederland. Net als de naaimachines in de Naaischool.

Foto 12 december 2023 - praktijkles La Tulipe - mechanica

BLOG 7 augustus 2023 Uitslagen Doneren kan hier

1 juli 2023 Op La Tulipe wordt de cursus afgesloten - de grote vakantie begint.

4 augustus- Zojuist heb ik met een appje aan Papy informatie gevraagd zodat ik dit artikeltje kan schrijven. Over de eindresultaten van de leerlingen van LA TULIPE. Want van de Naaischool heb ik die al: alle 76 geslaagd!

Onze gesprekken gaan in het Frans natuurlijk. Lingala beheers ik niet. Nooit mijn best voor gedaan. En toch schijnt het een heel makkelijke taal te zijn.
Maar in de school is Frans o.k. Het is zelfs voor iedereen verplicht om daar Frans te spreken. Ja, ook de kleuters al, die natuurlijk thuis Lingala horen en spreken. Toen ik er vorige keer op bezoek was, waren ze anderhalve maand op school. Deze keer ga ik op advies van Papy helemaal aan het begin van het schooljaar. Dan zie ik eens hoe dat allereerste begin voor ze verloopt.

12 uur 54 - Appje: hoeveel kandidaten en hoeveel geslaagden op de verschillende niveaus van de school? : Maternelle/ Primaire /Tenafep, secondaire/ Tenasop/ 6e Secondaire/-Bac. Si ce n'est pas complet, pas grave.
(Als het niet compleet is, ook niet erg)

1 juni 2023 - Klaar voor vertrek naar TENAFEP (eindexamen Lagere School)

13 uur 01 - Belletje op whatsapp van Papy. - Hoe is het? Ben je aan het koken? Nee? - Nou, Ze zijn er hier druk mee bezig, je weet wel wat er allemaal moet worden ingevuld. Je krijgt de lijsten zodra ze klaar zijn.

Op de achtergrond hoor ik een schoenpoetser voorbijkomen. Papy praat door: En de examenresultaten zijn nog niet binnen.

Ach ja, dat is elk jaar zo laat. Dat komt van de overheid die er een onnaspeurlijk systeem voor heeft. Je neefje uit Oost-Congo kan zijn uitslag bijvoorbeeld al lang hebben, terwijl jij zelf in Kinshasa nog altijd in spanning zit. En als dan eindelijk de uitslag komt, is iedereen alweer met zijn gedachten bij heel andere zaken. Dat vind ik zo sneu voor de geslaagden! Wat een verschil toch weer met de Nederlandse situaties!

Terwijl we praten (eigenlijk ben ik weer vooral aan het woord) trekt iemand Papy aan zijn mouw met een vraag waar deze blijkbaar dadelijk het antwoord op moet geven. En achter hem in het gangetje naast de Naaischool zie ik 5 of 6 mannen staan die duidelijk op hem wachten.
Daar staat ons team, zegt hij tegen me. Ik zwaai en roep gedag en haak maar gauw af.

12 uur 57 - Op whatsapp krijg ik van enkele klassen de PALMARES (het rapportmateriaal) gekiekt. Wel een beetje schots en scheef, door de telefoon, omdat ik zo'n haast had. Later zal ik ze wel per PDF krijgen, maar op dit moment wil ik echt opschieten met een nieuwe publicatie op mijn Blog. Er zitten alweer een paar maanden tussen de laatste en nu.

Eerste afbeelding die ik zie: ik lees dat het gaat over klas 2, 2e groep, 60 leerlingen, 60 geslaagd voor de volgende klas.

Als ik deze woorden overlees, krijg ik een raar gevoel.
Dit is toch ongelooflijk!!
Hoe bestaat het!!

Tweede afbeelding :In klas 7A zaten 67 kinderen. Vier blijven zitten.

Volgende : Een 2e jaar Brugklas had 67 leerlingen, en 66 zijn er geslaagd,
Niemand gezakt!
Die ene dan? Die is blijkbaar niet aan het eind gekomen. Was dat misschien dat meisje dat is overleden aan hersenvliesontsteking?

Volgende: Klas 8 CTEB/A had 66 leerlingen, 64 tot het eind, waarvan 63 geslaagd. En 0 gezakt. Rara, daar moet nog wat worden uitgezocht zeker.

En natuurlijk bekruipt me dan een gevoel van: nou, dat zal wel opgepoetst zijn!

Maar tegelijk herinner ik me al onze gesprekken over de enorme inspanningen van de leiding en de onderwijzers om de kinderen nog meer van het onderwijs te laten profiteren - in plaats van je lesjes af te draaien zonder erop te letten welke kinderen het eigenlijk niet opnemen. Samen streven naar het beste in alle opzichten.
De beste heeft een dikke 7 gehaald, maar allemaal zijn ze over naar de volgende klas. En de complete lijsten zullen wel over een paar weken naar me opgestuurd worden, tegelijk met de verzending naar het Ministerie waar alles wordt opgeslagen.

Ik zie er alweer zo naar uit om op bezoek te gaan! Nog maar even een en dan is het zover!

Maar nu alle zeilen bij zetten voor die gigantische operatie van elke grote vakantie: reparatie van wat kapot is en opknappen van wat vies is.

Voor al die dingen is veel geld nodig en zoals bekend is er vanuit de Congolese overheid geen helpende hand.

Heb jij, lezer, ook zo'n bewondering voor deze helden?

met een donatie laat je dat merken. Doneren kan hier

NAAR BOVEN

Blog van Mieke van januari tot mei 2023